Athafnaleysi stjórnar Blaðamannafélagsins
Eftir Pétur Stein Guðmundsson
Það verður að segjast að mjög sérkennileg staða er uppi í Blaðamannafélagi Íslands, nú rétt fyrir aðalfund.
„Ábyrgðarleysi“ stjórnarinnar
Við lesum nú á síðum vefmiðlanna að meirihluti stjórnar hafi
neitað að skrifa undir reikninga félagsins vegna þess að samstarfsörðuleikar séu við framkvæmdastjóra félagsins. Til að
kóróna vitleysuna kemur yfirlýsing frá formanninum að hún bóki sig frá ábyrgð á fjármunum félagsins. Ja
hérna, annað eins hef ég ekki heyrt í langan tíma.
Í grein 5.1 í lögum félagsins kemur fram að félagsstjórn ráði framkvæmdastjóra félagsins. Á sama grundvelli
þarf framkvæmdastjóri að fylgja öllum löglegum ákvörðunum stjórnar. Ég spyr, ef samstarfsörðuleikar stjórnar við
framkvæmdastjóra hafa valdið því að upplýsingar sem óskað var eftir voru ekki afhentar, hvers vegna var framkvæmdastjóranum ekki
sagt upp störfum? Ef eitthvað er, þá er þetta dómur yfir svokallaðri framkvæmdanefnd. Í 2 málslið greinar 5.2 segir:
Formaður, varaformaður, ritari og gjaldkeri mynda sérstaka framkvæmdanefnd, sem hafa skal umsjón með daglegum rekstri félagsins í
samræmi við samþykktir félagsfunda og félagsstjórnar.(lbr. höfundur)
Framkvæmdastjóranum var ekki sagt upp störfum, heldur
koma nú yfirlýsingar á borð við: „Formaðurinn og stjórnin hafa í allan vetur óskað eftir upplýsingum um ýmislegt sem
tengist rekstri félagsins, en svörin hafa verið lítil og rýr. Ég sem stjórnarmaður tel mig ekki geta sinnt þeirri skyldu minni að hafa
eftirlit með starfsemi félagsins í þessu upplýsingaleysi,“ segir Svavar [Halldórsson] í samtali við mbl.is. (Úr grein á
mbl.is „Neita að skrifa undir ársreikninga BÍ“ sótt á mbl.is 27.4.2010 kl 20:14)
Ef framkvæmdastjórinn hefur haldið stjórninni í gíslingu með upplýsingaleysi átti stjórnin að nota þau úrræði
sem hún hefur, með uppsögn. Í staðinn kjósa þau að gera ekkert. Í yfirlýsingu sem birtist á vef Blaðamannafélagsins 27.
april 2010 staðfesta fjórmenningarnir aðgerðaleysi sitt og segja síðan: „Sú skylda hvílir á stjórnarmönnum að hafa eftirlit
með rekstri og starfsemi Blaðamannafélags Íslands fyrir hönd félagsmanna, enda hefur félagið mikilvægu hlutverki að gegna, veltir tugum
milljóna króna árlega og á umtalsverðar eignir.
Við hörmum þá stöðu sem uppi er í félaginu en áréttum þá afstöðu sem við höfum ítrekað lýst
á stjórnarfundum, að fara eigi að félagslögum og að allt sem varðar reksturinn skuli vera uppi á borðum og stjórninni
aðgengilegt.“ Ég spyr aftur. Hvers vegna gerði stjórnin ekkert? Þetta er heimatilbúinn vandi stjórnarinnar sem henni bar að taka á.
Hér þarf það eitt að harma að stjórnin gerði ekkert.
Ef rétt er að formaðurinn hafi bókað sig frá ábyrgð vegna skorts á upplýsingum, þá er málið alvarlegra en ég
gerði mér grein fyrir. Stjórn sem nýtir ekki úrræði sín, heldur kýs að kvarta með almennum hætti í fjölmiðla er
ráðþrota og hefur ekki stjórn á félaginu. Reikningar sem lagðir eru fram á aðalfundi geta ekki verið aðrir en þeir sem lagðir
eru fram í nafni stjórnar. Reikningar eru ekki lagðir fram af framkvæmdastjóra. Stjórnin hefur þá skyldu við félagsmenn að sjá
til þess að reikningar séu lagðir fram, þeir séu endurskoðaðir og í réttu horfi. Það hefur ekkert með ágreining við
framkvæmdastjórann að gera. Stjórnin getur ekki vikist undan þeirri ábyrgð ef reikningar eru á annað borð lagðir fram en að bera
ábyrgð á þeim. Einföld bókun víkur ekki þeirri ábyrgð til hliðar. Sú yfirlýsing formannsins verður því
marklaus. Eini möguleikinn til að komast hjá ábyrgð er að segja af sér. Fyrir stjórnarmenn er það ávallt opin leið, en með
því senda þeir skilaboð til þeirra sem fara með æðsta vald félagsins, aðalfundar, að ekki kunni allt að vera í því
horfi sem þeir kjósa.
Ég vona að á komandi aðalfundi verði þetta leiðindamál útrætt og til stjórnarstarfa veljist aðilar sem telja sig þess
umbúna að taka ákvarðanir sem eru félaginu til heilla.
Pétur Steinn Guðmundsson
